Juli 2016

12
juli

Eric Edelman MD, promoveert, maar waarop eigenlijk..?

“Operational excellence” is een manier van denken over hoe een bedrijf zo goed mogelijk zou moeten werken. Het doel is in het algemeen om de hoogst mogelijke kwaliteit te produceren met verbruik van zo min mogelijk middelen (Let je op Ivo?). Aspecten hiervan zijn “lean” productie, het zo veel mogelijk elimineren van activiteiten die geen waarde toevoegen aan het eindproduct, “six sigma”, het streven naar een extreem laag aantal defecten en elementen uit het Japanse “Toyota Production System*”.

Eigenlijk kunnen het alle soorten principes zijn waarmee productiewaarde wordt verhoogd en kosten worden verlaagd.

Het Maastricht Universitair Medisch Centrum heeft operational excellence aangegrepen als managementfilosofie. Eric’s onderzoek richt zich dus eigenlijk op hoe operational excellence kan worden toegepast om de efficiëntie van de operatiekamers te verhogen. Cool hè?! Past echt bij ‘m.

*(het elimineren van verspilling, onregelmatigheid en overvraging; minimale voorraden, waardoor problemen in de productieketen duidelijk worden; automatische kwaliteitscontrole)

De toekomst volgens everywhereIM

In 2041, als de opleiding tot arts is ingekort tot 4 jaar, kan deze kleine knaap hierboven via snelle  first-person shooter games zijn eerste patiënt genezen. Want dankzij hoogleraar Alan Rowan kunnen we  rap synthetische cellen hebben ontwikkeld. Wij verwachten dat we deze techniek dusdanig door  ontwikkelen dat deze synthetische cel zich kan vermengen met de kwaadaardige kankercel,  zodat deze jongen vanachter zijn monitor elke aanvallende kwaadaardige cel te lijf gaat met zijn joy stick.

Dit betekent dat de huidige game skills waar de meeste ouders zich aan irriteren, “zit je nu nog  steeds te gamen?”...”JAAHHAAA, NOG 1 LEVEL!!!", straks in positieve zin zal worden toegepast  om de mens beter te maken. De patiënt wordt aangesloten aan een monitor 'en de dokter gaat even  een half uurtje gamen, hij komt zo bij u', zal een veel gehoorde uitspraak zijn. Maar dokter ben ik  dan nu genezen?: "Ja ‘gast', we hebben op level 5 alle aanvallende kankercellen weten te killen”,  happy me, want level 6 is fucking pretty hard to play. Ik scan even een recipe op uw tong dan teleporteert de nurse u terug naar Malaga.

Richtlijnen: integratie met het EPD

Bij everywhereIM raken we er niet over uitgepraat: Richtlijn-apps. Dit komt enerzijds doordat wij er zelf veel aandacht aan schenken, maar anderzijds merken wij dat de vraag naar deze apps vanuit de praktijk toeneemt. En al dit gebabbel over richtlijn-apps werkt aanstekelijk, want via-via weten ook onderzoekers en ziekenhuizen buiten Nederland ons te vinden. Zo werken wij nu aan de ver-apping van een Europese richtlijn voor Chronische Pancreatitis.

De evolutie van de toepassing van richtlijnen omschrijven wij in 5 fasen. Het begint allemaal bij een papieren richtlijn: Dit is leuk om op een regenachtige avond in een goede stoel te lezen, maar tijdens de werkzaamheden toch lastiger om door te nemen. Vervolgens zijn deze richtlijnen beschikbaar gemaakt als PDF. Dit maakt ze makkelijk te openen op een mobiel apparaat en met de CTRL-F functie kan je zowaar iets vinden. Wij vinden dat dit nog makkelijker moet kunnen en maken de richtlijn interactief. Door vragen over de patiënt in te vullen, wordt het juiste advies uit de richtlijn gefilterd en heb je binnen enkele seconden gevonden wat je wil weten.

Daarnaast hebben wij ook nog twee toekomstdromen op dit gebied. 1: we hopen dat een koppeling tussen de richtlijn en het EPD binnen afzienbare tijd mogelijk wordt. Of beter nog: een integratie met het EPD, waarbij de patiëntgegevens die al in het EPD staan gebruikt worden om de juiste aanbevelingen te krijgen. En 2: we hopen dat het woord ver-appen in 2017 in de Van-Dale openomen wordt.